18 ژوئیه 2024 - تجزیه و تحلیل یک پایگاه داده ی بزرگ از سوابق الکترونیکی سلامت ایالات متحده(EHRs)  از ایمنی داروهای پپتید 1 شبه گلوکاگون (GLP-1) پشتیبانی می کند. این مطالعه هیچ افزایش خطری را برای بیماری های مختلف عصبی و روانپزشکی در مقایسه ی سماگلوتاید با سایر درمان‌های دیابت نشان نداد.

محققان در ژورنال eClinicalMedicine نوشتند که سماگلوتاید با افزایش خطر 12 ماهه ی پیامدهای عصبی نامطلوب در مقایسه با سایر داروهای ضد دیابت مرتبط نیست."

اگرچه سماگلوتاید برای دیابت نوع 2 (T2DM) تایید شده است و به عنوان یک درمان بالقوه برای اختلالات مغزی در حال بررسی است، نگرانی هایی در مورد رویدادهای عصبی روانپزشکی نامطلوب در مورد آن ظهور کرده است. در نتیجه، داده های بیشتری برای ارزیابی اثرات سماگلوتاید بر سلامت مغز مورد نیاز است. این مطالعه برآوردهایی قوی از خطر پیامدهای روانپزشکی و عصبی پس از مصرف سماگلوتاید در مقایسه با سه داروی ضد دیابت دیگر ارائه داد.

با توجه به پیشینه ی فوق، دکتر ریکاردو دی جورجی، و همکارانش از گروه روانپزشکی، دانشگاه آکسفورد و بیمارستان وارنفورد در انگلستان، قصد داشتند خطرات پیامدهای عصبی و روانپزشکی را ظرف یک سال پس از اولین نسخه از سماگلوتاید در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 تخمین بزنند و آنها را با پیامدهایی که پس از اولین نسخه از سه داروی رایج ضد دیابت دیگر ایجاد می گردد، مقایسه کنند.

برای این منظور، آنها یک مطالعه کوهورت را بر اساس داده های EHR از 100 میلیون نفر در ایالات متحده انجام دادند. سه گروه از بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 که سماگلوتاید برای آنها بین 1 دسامبر 2017 و 31 مه 2021 تجویز شده بود، با استفاده از امتیازات تمایل (1:1) با بیماران دریافت کننده سیتاگلیپتین، امپاگلیفلوزین و گلیپیزید، با استفاده از یک الگوریتم تطابق داده شدند.

تجزیه و تحلیل رگرسیون کاکس خطرات 22 پیامد عصبی و روانپزشکی را در یک سال پس از اولین تجویز دارو ارزیابی کرد. این پیامدها شامل انسفالیت، پارکینسونیسم، نقایص شناختی، زوال عقل، صرع/ تشنج، میگرن، بی خوابی، اختلالات عصبی، بیماری های مفصلی عضلانی میونورال، خونریزی داخل جمجمه ای، سکته مغزی ایسکمیک، و سوء استفاده از مواد مختلف (الکل، اپیوئید، مواد محرک، کانابیس، نیکوتین) و همچنین روان پریشی، اختلال دوقطبی، افسردگی، اضطراب، اختلال وسواس فکری-اجباری و خودکشی بود. پیامدهای کنترل منفی(NCOs) برای ارزیابی عوامل اخلال گر بالقوه ی اندازه گیری نشده، استفاده شد.

این مطالعه به یافته های زیر منجر شد:

·  هر گروه همسان شامل 23386 بیمار سماگلوتاید در مقابل سیتاگلیپتین، 22584 سماگلوتاید در مقابل امپاگلیفلوزین و 19206 بیمار سماگلوتاید در مقابل گلیپیزید بود.

·  سماگلوتاید با افزایش خطر پیامدهای عصبی و روانپزشکی مرتبط نبود.

·  پس از اصلاح چندین تست، سماگلوتاید با کاهش خطر برای چندین نتیجه از جمله نقص شناختی در مقایسه با سیتاگلیپتین(HR=0.72) و گلیپیزید(HR=0.72)، زوال عقل در مقایسه با سیتاگلیپتین(HR=0.52) و سوء استفاده از نیکوتین در اکثر مقایسه ها مرتبط بود(HR= 0.72 در برابر گلیپیزید؛HR = 0.77 در برابر امپاگلیفلوزین؛ HR= 0.82 در برابر سیتاگلیپتین، اگرچه آخری پس از تعدیل برای مقایسه های متعدد دیگر از نظر آماری معنی دار نبود).

·  امپاگلیفلوزین کمترین تفاوت را با سماگلوتاید نشان داد.

·  هیچ تفاوتی در پیامدهای کنترل منفی (NCOs)بین گروه ها مشاهده نشد.

محققان در پایان گفتند: یافته‌های ما می‌تواند به تحقیقات نظارتی فعلی و ابتکارات بهداشت عمومی کمک کند و در عین حال مشوقی برای آزمایش‌های بالینی به منظور کشف نقش سماگلوتاید در درمان و پیشگیری از نقص‌های شناختی و سوء مصرف مواد باشد.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/semaglutide-no-increased-risk-of-neurological-or-psychiatric-outcomes-versus-other-antidiabetic-medications-study-finds-131795